Fotoreis door Patagonië

Johan V. heeft met een gezelschap van veertien personen een fotoreis door Patagonïe gemaakt. De reis startte in Santiago, vervolgens gingen ze naar San Pedro de Altacama, Punta Arenas, Puerto Natales, El Calafate en Ushuaia.

ATACAMA WOESTIJN

Na een lange en vlot verlopen vlucht naar Santiago de Chile is onze uitvalsbasis naar de Atacama woestijn hotel Alto Atacama in San Pedro de Atacama. Een uitstekende keuze van onze touroperator Untamed Travelling, want dit hotel is prachtig geïntegreerd in de rotsachtige omgeving én gelegen in een doodlopende straat even buiten het stadje, dus zeer rustig en zonder enige geluidshinder. Bovendien is de keuken (à la carte, tweemaal per dag!) er zeer verzorgd en erg lekker. Belangrijker nog echter is het feit dat het gelegen is aan de rand van de Atacama woestijn. Al de eerste avond kunnen we na een korte autorit genieten van een feeërieke zonsondergang waarbij de kleur van valleien en bergen met de minuut verandert in goudgele, roze, rode, paarse, turquoise, bruine en oker tinten.

De eerste dag kiezen we voor een excursie van de ene besneeuwde vulkaantop naar de andere. Plotseling komen we in een zanderige vallei met grillig verspreide zeer eigenaardige en torenhoge rotsformaties, de Pacana Monks. Het is er verzengend heet en ook de hoogte (4.750 m) speelt iedereen parten. De grote meerderheid van het veertienkoppige gezelschap geniet ’s middags echter wel zonder hoogteziekte van het keurig klaargezette ijsgekoelde en zeer lekkere middagmaal met avocado’s, gerookte zalm, veel groenten en een lekker koel wijntje of biertje in de schaduw van een enorm rotsblok, dat in vroeger millennia is ‘uitgespuwd’ tijdens een enorme vulkaaneruptie.

De middag erop rijden we verder, vaak vele kilometers 'off road' op gravel zonder wegaanduidingen tot we in een andere vallei komen van wel 20 km in diameter, waar tussen besneeuwde vulkaantoppen een prachtige zoutvallei ligt met een centrale diepblauwe waterpartij waarin zich vele flamingo’s tegoed doen aan myriade minuscule crustaceeën. Wat verderop kunnen we ook nog wat ander wildleven fotograferen, zoals een zogende vicuña, kuifeenden, bosruiters en Andesganzen.

Afzettingen van zwavelsedimenten hebben door de millennia heen enkele mineralen-torens gevormd van waaruit de hete zwaveldampen opstijgen, hierbij zorgend voor wat ‘flou artistique’

De volgende ochtend besluit een deel van de groep om 5.00 uur op te staan voor een tocht naar ‘El Tatio’, op een hoogte van 4.300 meter. Het is een merkwaardig natuurfenomeen; overal in de vallei stijgen rokende zwaveldampen uit de grond over een afstand van wel enkele kilometer. Afzettingen van zwavelsedimenten hebben door de millennia heen enkele mineralen-torens gevormd van waaruit de hete zwaveldampen opstijgen, hierbij zorgend voor wat ‘flou artistique’. We zijn ook getuige van het regelmatig hoog in de lucht opspuitende water van enkele geisers. Verderop bezoeken we een schamel kerkje in een klein dorp, waar binnen een sfeer hangt van devotie voor Maria en de lokale heiligen. Nog wat verder kunnen we een wandeling maken langs een moerasgebied waar reuzenmeerkoeten, zwarte sierragor, Andesgans en punataling op de gevoelige plaat worden vastgelegd.

In de namiddag nemen we een shuttle taxi naar het stadje San Pedro de Atacama waar we gezellig rondslenteren tussen kleurrijke toeristenbureaus, op het pittoreske dorpsplein, in dito kerkje en in de lokale overdekte markt. Je kunt er bijna alles krijgen (bv. een alpacawollen sjaal kost er 16 US dollar en een zeer praktisch zonwerend petje koop je voor 6 US dollar) tot zelfs een zakje coca bladeren verkrijgbaar voor ‘een prikje’.

Die avond genieten we nog volop van de vele fenomenale landschappen zoals de imposante vulkanen en de prachtige zonsondergang in Death Valley. Een blinde schapenhoedster met haar kroost zorgt voor wat couleur locale wanneer we moe maar erg voldaan terugkeren naar ons hotel, waar we nog genieten van menig biertje en ‘pisco saur’.

We maken een zeer mooie tocht naar de Valle de la Luna waar we in de schroeiende zon prachtige wandelingen maken op hoge vulkanische duinruggen met talrijke adembenemende maanlandschapsbeelden, onwezenlijk mooie clair-obscurbeelden van rotsachtige valleien tussen vulkanen die zijn bezaaid met grillige zoutpartijen, en met soms zicht op diep doorkerfde rotspartijen.

SANTIAGO DE CHILE

Een binnenlandse vlucht brengt ons naar Santiago de Chile waar we slapen in hotel The Singular, midden in de stad. Na een lekker ontbijt in dit ietwat oubollig lijkende Victoriaans aandoende hotel verkennen we - te voet- het stadcentrum. We bezoeken er enkele kerken die zijn overladen met tekens van diepe volksdevotie, met soms op de knieën kruipende mensen, op weg naar en uit dank voor ‘hun’ heilige … Er blijken twee soorten biechtstoelen te zijn; de ‘gewone’, van de gewone priesters en een ‘zilveren’, van de Deken van de kerk.

PUNTA ARENAS

In Punta Arenas verblijven we in het rustig gelegen nette hotel Cabo de Hornos. Na het ontbijt vertrekken we voor een dagexcursie naar enkele eilanden waaronder de Marta- en Magdalena eilanden waar we kunnen afstappen voor een bezoek aan de magelhaenpinguïn kolonie. We kunnen er zowel de bigua-aalscholver als roodpootaalscholvers fotograferen, de grijskopmeeuw, alsook de reuzenstormvogel op open zee en vele -boven Penguin Island jagende grote jagers, en ook veel Zuid-Amerikaanse visdieven (boven de zee). Na deze onvergetelijke belevenis eten we bij La Luna in Punta Arenas.

We maken te voet een 12 km lange tocht door het Forest National Park. In het bos genieten we van lange slierten sierlijke draadmossen aan de boomtakken die soms grillige en soms dreigende figuren nabootsen, in onze fantasie een beetje zoals in onze westerse kabouterbossen. Paddenstoelen schieten overal uit de grond, soms in echte heksenkringen. Twee Chamanca valken laten zich dicht benaderen door fotografen in het ietwat duistere bos.

PUERTO NATALES

De reis vervolgt naar Puerto Natales, waar we drie nachten zullen verblijven in het andere exclusieve en prachtige The Singular, dat is gelegen aan gletsjerwater met zicht op imposante vulkanen waarachter de zon ondergaat. De eerste aanblik van dit “beste hotel van Zuid-Amerika”, met een golfplaten dak op een oude schapenvlees verwerkende fabriek, laat geenszins vermoeden wat we binnen zullen aantreffen qua comfort, met prachtig gerenoveerde eikenhouten gebinten, netjes opgepoetste en feeëriek verlichte oude fabrieksmachines (van Engelse makelij), met een zeer attente en bijzonder vriendelijke staff, met een ongelooflijk lekkere keuken (zeer lekkere king crab stew, verse king crab, koude schotelgerechten en Guanaco steak).

Wat dit hotel mede zo uniek maakt, is ongetwijfeld haar zeer ruime aanbod aan sensationeel mooie excursies, bijvoorbeeld naar het Torres del Paine N.P., een spectaculair natuurreservaat! Het reusachtig grote natuurgebied is bezaaid met puntige – soms meer dan 3.000 meter hoge - bergpieken, met enorme amfitheatervulkanen waartussen diepe dalen liggen met vele gletsjermeren. De viewpoints tonen keer op keer adembenemende vergezichten.

We picknicken in de volle middagzon op een camp site nadat we eerst nog een rondkoersend gordeldier hebben kunnen fotograferen, evenals enkele vogelsoorten zoals de fire-eyed yucon, roodkraaggors, stekelkoptroepiaal en de Chileense smient.

Vroeg in de morgen vertrekken we per speedboot naar een prachtige gletsjer, die uitmondt in een fotogeniek gletsjermeer vol afgebrokkelde ijsblokken. Het laatste stuk van deze gletsjertocht moeten we te voet doen over een smal doch zeer pittoresk bergpaadje. Een onvergetelijke tocht... Op de terugweg genieten we nog van een volwassen condor die ergens halverwege een loodrechte fjordwand - zeker 80 meter boven de waterspiegel - zijn nestplek heeft gevonden. En van een whisky-on-the-rocks op de boot, waarbij het speciale van deze ervaring niet zozeer de whisky is maar the rocks in de whisky. Inderdaad, de ijsblokken in ons glas whisky zijn gehaald uit het gletsjerijs, dat blijkbaar veel trager smelt dan gewoon ijs omdat gletsjerijs een veel densere structuur heeft als gevolg van compressie door de vele tonnen ijsmassa’s erbovenop.

We maken een prachtige maar lastige wandeltocht met een 450 meter hoge klim, naar de top van een condorheuvel. Hier maken de condors gebruik van de thermiek om op te stijgen. We zien er enkele fragmentarisch en kort maar kunnen er gelukkig eentje ‘mutsen’ in de vlucht. Halverwege deze wandeling kunnen we nog enkele andere vogels op de geheugenkaart vastleggen zoals de rayadito en een Chili arend evenals een zwerm Magelhaenparkieten. Bovenop de condorheuvel ontvouwt zich bij zonsondergang andermaal een zeer sprookjesachtig beeld van radiair neervallende zonnestralen uit de gaten in het wolkendek, vallend op enkele blinkende en fel oplichtende gletsjermeren.

De wegen zijn soms gravelwegen. Het landschap is erg desolaat. Er wonen geen mensen, tientallen kilometerslang niemandsland... De nodige stempels aan de beide douaneposten vergen gelukkig niet teveel tijd, ongeveer evenveel als de tijd die fotografen nemen voor het ‘mutsen’ van een fotogeniek en welwillend vosje en enkele nandoes. We komen aan in El Calafate, in het - aan een idyllisch mooi meer gelegen- Xelena hotel. Het meer trekt blijkbaar veel watervogels aan, zoals enkele Chileense flamingo’s, veel zwarthalszwanen, enkele kwakken, prachtige futen met kastanjerode nekken, Chileense talingen en kuifeenden. Wat verderop aan de rand van de bebouwde kom van El Calafate ligt een mooie lagune, Laguna Nimez, een klein natuurreservaat waar vooral de prachtige roze flamingo’s de aandacht trekken.

Vanuit het Xelena hotel reizen we per privé bus naar het natuurreservaat dat gecreëerd is rond de machtige Perito Moreno gletsjer. Van kilometers afstand, tussen de met prachtige gele, bruine en groene herfstkleuren getooide bomen op de bergflanken, is de reusachtige ijsmassa van de gletsjer te ontwaren; deze is ongeveer 30 kilometer lang, twee tot drie kilometer breed en de ijswand aan de waterrand is 80 meter hoog. Er groeit elke dag twee meter aan door snel ijs wordende met vocht beladen wolken vanuit de oceaan die neerslaan op de hoge bergflanken, maar brokkelt elke dag gemiddeld ook twee meter af in het gletsjermeer. Vandaag baadt de gletsjer in de blakende zon die de ijsmassa, meer dan op donkere regendagen, regelmatig doet kraken. Soms gaat het gekraak over in een oorverdovend gedonder op het moment dat een ijsstuk (soms zo hoog als een wolkenkrabber) plotseling afbrokkelt om dan neer te ploffen in het ijswater waardoor een ‘mini tsunami’ ontstaat. Spectaculair om te horen en te zien!

USHUAIA

Ons hotel Los Cauquenes ligt wat aan de rand van de stad Ushuaia, in een wat nettere buurt, pal langs het water van het Beaglekanaal. Veel kamers hebben zicht op het water en op de prachtige opgaande zon achter de bergen, die er zowel de hemel als het wateroppervlak dieprood kleurt gedurende een half uur in de morgen (rond 7 uur). Maar schoonheid is vluchtig. Fotografen moeten er dus vroeg bij zijn.

In de vrije tijd genieten sommigen van de spa (of beter nog van een margarita in het glas of in een bad), anderen verkiezen een wandeltocht in het Tierra del Fuego National Park. Onze behulpzame gids weet snel een paar taxi’s te huren om er ons naartoe te brengen. We genieten er van erg mooie landschappen aan de waterrand met kleurrijke heuvels en schilderachtige bossen met krochtige boomstronken en idyllische bergmeertjes waarboven grijze arendbuizerden hun paardans ten toon spreiden, terwijl bevers in hun onderwaterburchten zitten te wachten om tevoorschijn te komen...

ONVERHOEDS ONTSTAAT EEN LUID GEDONDER IN DIE BERGFLANK SAMEN MET EEN WOLK VAN MORENE-STOF EN STEENGRUIS, NIET VER VAN ONZE HOOGSTE KLIMMERS…

Een beperkt groepje natuur- en wandelfanaten van ons gezelschap besluit een taxi te nemen naar de Glacier Martial aan de rand van Ushuaia. We beklimmen er schilderachtige heuvelruggen tot aan een mirador del ciudad. Sommigen gaan nog hoger, dwars door morenes. Onverhoeds ontstaat een luid gedonder in die bergflank samen met een wolk van morene-stof en steengruis, niet ver van onze hoogste klimmers… Gelukkig kunnen zij dit alles nog navertellen …

Per speedboot vertrekken we - begeleid door een groep spelende zeeleeuwen - naar het privé-pinguïneiland waar we gelukkig bij heel weinig wind mogen landen, middenin een massa aalscholvers, meeuwen en sternen. Geweldig mooi! Twee andere soorten pinguïns dan de eerder geziene humboldtpinguïn, broeden er; de magelhaenpinguïn (met zwarte bek) en de ezelspinguïn (met rode bek). Zoals de papegaaiduikers in Schotland en IJsland, broeden deze pinguïns ook in onderaardse holen die ze zelf uitgraven in de zachte grond. We genieten er van de enthousiaste ‘liefdesverklaringen’ van de mannen aan de vrouwen (pinguïns) waarna er, als het ‘klikt’ tussen beiden, vlot wordt overgegaan tot het ‘trekkebekken’ en ‘vlooien’ van elkaars koppen… Het voorspel van wat komen gaat (en soms ook kwam).

Eenmaal van de boot worden we vergast op koffie of thee in een lokaal cafeetje en krijgen we nog een zeer interessante rondleiding in het keurig opgezette lokale museum van skeletten, van dolfijnen, walvissen, zeeleeuwen, zeeluipaarden etcetera.

EPILOOG:

Een onvergetelijke reis, niet alleen door de tophotels met zeer lekker eten en drinken maar vooral door de onvergetelijke landschappen waarbij we ons soms op een andere planeet waanden alsook door het unieke wildlife!

Het geheel van ervaringen kreeg nog een extra dimensie door het bijzonder aangename gezelschap. We waren ongetwijfeld twee weken lang erg bevoorrechte wereldburgers!